دردواره ها

 

از ویکی پدیا، دانشنامهٔ آزاد 

قیصر امین پور 

(زادهٔ ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ درشهرستان دزفول روستای گتوند(شهرستان کنونی) -

 

 مرگ ۸ آبان ۱۳۸۶ تهران) شاعرمعاصر ایرانی بود. 

 

قیصر امین پور در ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ در شهرستان [دزفول]] در استان خوزستان به دنیا آمد.

 

دوره راهنمایی ومتوسطه خود را دزفول گذراند ودر سال ۵۷ در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد

 

 ولی پس از مدتی از این رشته انصراف داد

 

زندگی[ویرایش]

قیصر امین پور، در سال ۱۳۶۳ بار دیگر اما در رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت

 و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند

 و در سال ۷۶ از پایان نامه دکترای خود با راهنمایی دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی

 با عنوان «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کرد. این پایان نامه در سال ۸۳

و از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

او در سال ۱۳۵۸، از جمله شاعرانی بود که در شکل گیری و استمرار فعالیت های واحد شعر حوزه هنری

 تا سال ۶۶ تأثیر گذار بود. وی طی این دوران مسئولیت صفحه شعر ِ هفته نامه سروش را بر عهده داشت

 و اولین مجموعه شعر خود را در سال ۶۳ منتشر کرد.

اولین مجموعه او «در کوچه آفتاب» دفتری از رباعی و دوبیتی بود

 و به دنبال آن «تنفس صبح» تعدادی از غزلها وشعرهای سپید او را در بر می گرفت.

امین پور هیچگاه اشعار فاقد وزن نسرود

 و در عین حال این نوع شعر را نیز هرگز رد نکرد.

دکتر قیصر امین پور، تدریس در دانشگاه را در سال ۱۳۶۷ و در دانشگاه الزهرا آغاز کرد

 و سپس در سال ۶۹ در دانشگاه تهرانمشغول تدریس شد.

 وی همچنین در سال ۶۸ موفق به کسب جایزه نیما یوشیج، موسوم به مرغ آمین بلورین شد.

دکتر امین پور در سال ۸۲ به عنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزیده شد.

وی در سال ۱۳۸۶ بر اثر بیماری کلیه و قلب دار فانی را وداع گفت.

آثار[ویرایش]

از وی در زمینه هایی چون شعر کودک و نثر ادبی، آثاری منتشر شده است که به آنها اشاره می کنیم:

• طوفان در پرانتز (نثر ادبی، ۱۳۶۵)،
• منظومه ظهر روز دهم (شعر نوجوان، ۱۳۶۵)،
• مثل چشمه، مثل رود (شعر نوجوان، ۱۳۶۸)،
• بی بال پریدن (نثر ادبی، ۱۳۷۰)
• مجموعه شعر آینه های ناگهان (۱۳۷۲)،
• به قول پرستو (شعر نوجوان، ۱۳۷۵).
• گزینه اشعار (۱۳۷۸، مروارید)
• مجموعه شعر گل ها همـه آفتابگردان اند (۱۳۸۰، مروارید)،
• دستور زبان عشق (۱۳۸۶، مروارید) اشاره کرد.

«دستور زبان عشق» آخرین دفتر شعر قیصر امین پور بود

که تابستان ۱3۸۶ در تهران منتشر شد و بر اساس گزارش ها، در کمتر از یک ماه به چاپ دوم رسید

مرگ[ویرایش]

وی پس از تصادفی در سال ۱۳۷۸ همواره از بیماری های مختلف رنج می برد

 و حتی دست کم دو عمل جراحی قلب و پیوند کلیه را پشت سر گذاشته بود

و در نهایت حدود ساعت ۳ بامداد سه شنبه ۸ آبان ۱۳۸۶ در بیمارستان دی درگذشت.

 پیکر این شاعر در زادگاهش گتوند و در کنار مزار شهدای گمنام این شهرستان به خاک سپرده شد.

پس از مرگ وی میدان شهرداری منطقه ۲ واقع در محله سعادت آباد به نام قیصر امین پور نامگذاری شد. ^[۱]

نمونه شعر

حسرت همیشگی:

حرف های ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی:

وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهانچقدر زود

دیر می شود

طرحی برای صلح (۳):

شهیدی که برخاک می خفت

سرانگشت در خون خود می زد و می نوشت

به امید پیروزی واقعی

نه در جنگ

که بر جنگ

حتی اگر نباشی:

می خواهمت چنان که شب خسته خواب را, می جویمت چنان که لب تشنه آب را

محو توام چنان که ستاره به چشم صبح, یا شبنم سپیده دمان آفتاب را

بی تابم آنچنان که درختان برای باد, یا کودکان خفته به گهواره تاب را

بایسته ای چنان که تپیدن برای دل, یا آنچنان که بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی، می آفرینمت, چونانکه التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی, با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را